Koshy Johnson Vaidian

# ഒറ്റമരത്തണൽ # കവിത # കോശി ജോൺസൺ (ഷാ) വെയിൽ കനക്കുന്നീയാത്രയിൽ. പൊരിയുന്ന പാതയിൽ തളർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഇനിയുമേറെ ദൂരം താണ്ടണമവിടെയെത്തുവാൻ. തളരുന്ന മനസ്സിലേയലിയുന്ന സ്വപനങ്ങൾ. അന്തിയോടടുക്കുന്ന തനു തളരുന്നു. കാലങ്ങൾ താണ്ടിയ കാൽകൾ തളരുന്നു. ചുറ്റും കൂനകൾ, മണലിന്റെ കൂനകൾ. വീശുന്ന കാറ്റിൽ അഗ്നിഗന്ധം പടരുന്നു. എങ്ങോട്ടെന്നറിയില്ലെ ന്തിനെന്നറിയില്ല. പോറ്റിപ്പുലർത്തിയവരെവിടെയെന്നറിയില്ല. കുളിർ തേടിപ്പോയവരറിയില്ലൊരു നാളിൽ. തണൽ തേടിയൊരു യാത്രയുണ്ടന്നവർ.. ഒറ്റമരം തേടി..

കരുണ വറ്റിയ കനൽ നിറഞ്ഞ കാലമേ നിനക്കൂ വിട.. പ്രണയ സൂനങ്ങൾ വിടർത്തു വാനിനി.. ഞാനില്ല.. കാല വിചാരണയ്ക്കൊരു മധു മാത്രമല്ലീ യുഗത്തിൽ.. മുറിവേറ്റൊരെന്നഭിമാനവും ഞാനും  പണയം വയ്ക്കുവാനാകില്ലൊരു പ്രസ്ഥാനമുന്നിലും.. തിരിച്ചറിവില്ലാത്തൊരു തെമ്മാടിക്കൂട്ടമോ? ആദർശ രാഷട്രീയം  ആൾക്കൂട്ട ഹിംസയോ? നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ തച്ചുടച്ചില്ലേ നിങ്ങൾ. പ്രതീക്ഷകൾ പൊലിഞ്ഞതിലല്ലെൻ ദുഖം. നഷ്ട പ്രതികരണത്തിൻ വ്യക്താക്കളായതിലുമല്ലല്ലോ.. പിന്നെ.. നീയും... നീയുമെന്നെ യൊറ്റുവാൻ കൂട്ടുനിന്നല്ലോ സഖീ.. സഖേ..