എൻറ്റെ കാല്പാടുകൾ

ഒരു ദിനം ഞാനെന്റെ ചെളിപുരണ്ടാത്മാവിൻ

ദീനരോദനം കേട്ടുണർന്നു.

ആരോ കുലുക്കിയുണർത്തിയ പോലെ ഞാനങ്ങുണർന്നു.

ഏകനായുറങ്ങിയ ഞാനൊരു സ്വപ്നലോകത്തിലാണോ?

ഞെട്ടിയുണർന്ന ഞാൻ ചിന്തതൻ ഭൂതകാലത്തിൽ മുഴുകി .

തെറ്റാണിതെല്ലാമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം തെറ്റുകൾ തന്നെ .

ആദ്യമായ് ചെയ്തൊരു തെറ്റ് . വലിയൊരു തെറ്റല്ലെന്നാരോ.

എന്നുള്ളിൽ നിന്നും മൊഴിഞ്ഞു.

പിന്നത്തെ തെറ്റിൽ ഞാൻ തന്നെ.

തിരുത്തി ഇതൊരു തെറ്റല്ല മനസ്സേയെന്ന്.

അങ്ങനെയങ്ങനെ തെറ്റിൻ കൂമ്പാരമൊരു ഭൂതമായെന്നെ ഞെരിച്ചു .

എന്നുടെ മനസ്സാക്ഷി എന്നോടു ചൊല്ലി.

കുഞ്ഞേ നീ മാറുക വേഗം .

അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വേള നിന്നിലെ നീയില്ലാതാകും .

നിന്നുടെ അസ്ഥിത്വം ചോരും.

പലവേള തിരുത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.

എങ്കിലും പല മോഹകാഴ്ചകൾ മായ കാഴ്ചകളായി .

ചില കൂട്ടുകെട്ടെല്ലാം തിരുത്തി .

വീണ്ടുമാ വഴി തിരഞ്ഞോടി .

ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞ ഞാൻ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം വീഴ്ത്തി.

കഴുകുവാൻ പോലും കഴിയാതെ ഞാൻ നിന്നു .

എൻ കാല്പാടുകളെ നോക്കി .

ഒരിക്കലും തുടരരുതീ പാത.

ഒന്നേ എനിക്കിനി ചെയ്യുവാനുള്ളൂ.

ഈ പുതു തലമുറയ്ക്കായി...

തിരുത്തുക ആദ്യമായ് ചെയ്യുമാ

തെറ്റ് .

തുടരുക മഹാത്മാക്കളിൻ പാത.

കേൾക്കുക ഗുരുക്കളിൻ വാക്ക് .

അനുസരിച്ചീടുക നിൻ മാതാ പിതാക്കളെ.

ഒരുക്കുക നിൻ കാല്പാടുകൾ വരും തലമുറയ്ക്കായ്....