എൻറ്റെ കാല്പാടുകൾ
ഒരു ദിനം ഞാനെന്റെ ചെളിപുരണ്ടാത്മാവിൻ ദീനരോദനം കേട്ടുണർന്നു. ആരോ കുലുക്കിയുണർത്തിയ പോലെ ഞാനങ്ങുണർന്നു. ഏകനായുറങ്ങിയ ഞാനൊരു സ്വപ്നലോകത്തിലാണോ? ഞെട്ടിയുണർന്ന ഞാൻ ചിന്തതൻ ഭൂതകാലത്തിൽ മുഴുകി . തെറ്റാണിതെല്ലാമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം തെറ്റുകൾ തന്നെ . ആദ്യമായ് ചെയ്തൊരു തെറ്റ് . വലിയൊരു തെറ്റല്ലെന്നാരോ. എന്നുള്ളിൽ നിന്നും മൊഴിഞ്ഞു. പിന്നത്തെ തെറ്റിൽ ഞാൻ തന്നെ. തിരുത്തി ഇതൊരു തെറ്റല്ല മനസ്സേയെന്ന്. അങ്ങനെയങ്ങനെ തെറ്റിൻ കൂമ്പാരമൊരു ഭൂതമായെന്നെ ഞെരിച്ചു . എന്നുടെ മനസ്സാക്ഷി എന്നോടു ചൊല്ലി. കുഞ്ഞേ നീ മാറുക വേഗം . അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വേള നിന്നിലെ നീയില്ലാതാകും . നിന്നുടെ അസ്ഥിത്വം ചോരും. പലവേള തിരുത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്കിലും പല മോഹകാഴ്ചകൾ മായ കാഴ്ചകളായി . ചില കൂട്ടുകെട്ടെല്ലാം തിരുത്തി . വീണ്ടുമാ വഴി തിരഞ്ഞോടി . ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞ ഞാൻ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം വീഴ്ത്തി. കഴുകുവാൻ പോലും കഴിയാതെ ഞാൻ നിന്നു . എൻ കാല്പാടുകളെ നോക്കി . ഒരിക്കലും തുടരരുതീ പാത. ഒന്നേ എനിക്കിനി ചെയ്യുവാനുള്ളൂ. ഈ പുതു തലമുറയ്ക്കായി... തിരുത്തുക ആദ്യമായ് ചെയ്യുമാ തെറ്റ് . തുടരുക മഹാത്മാക്കളിൻ പാത. കേൾക്കുക ഗുരുക്കളിൻ വാക...